Please Wait For Skip To Aseman's Weblog ...
خاطرات و روزنوشت های یک آسمانی: January 2006

Monday, January 09, 2006

كاش...
كاش غبار بودم تا با باد همسفر مي شدم
كاش صدف بودم تا مرواريد در من لانه می كرد
كاش ماهي بودم تا در آب دريا جاري مي شدم
كاش پرنده بودم تا با بيكران روبرو شوم
كاش زمين بودم تا با ردّ پاها همصدا شوم
كاش ابر بودم و چكه چكه پايان مي يافتم و مردم را شاد مي كردم
كاش يادگاري بودم تا لحظه اي كسي يادمان مي كرد
كاش اشك بودم و با گونه همنشين مي شدم
كاش هنگامي كه طوفان زندگي شيشه هاي پنجره دلم را مي لرزاند پنجره به روي آن باز نمي شد
كاش توان نگفتن اين همه كاش را داشتم
كاش زبان دلم لال مي شد و اين همه كاش كاش نمي كرد
كاش اي كاش كه اين يار بيايد
هم صحبت و همسايه اين خار بيايد
كاش اي كاش كه آنكس كه دلم مي خواهد
بي منت و بي دغدغه پر بار بيايد…
اي كاش...

Labels: ,


نوشته‌ شده توسط Mansour در 7:42 PM | نظر خوانندگان [0]